जेष्ठ पत्रकार राजेंद्र भुजबळचा विचार – “राजकारण माझा पिंड नाही” शिर्डीला हवा आहे अभ्यासू प्रामाणिक आणि निःस्वार्थ उमेदवार
शिर्डी नगरपरिषद निवडणुकीच्या पार्श्वभूमीवर आज पुन्हा एकदा नगरातील वातावरण तापलेले दिसत आहे. गावोगावी चर्चेला उधाण आले आहे, कारण सर्वांच्या नजरा खिळल्या आहेत त्या नगराध्यक्ष पदाच्या आरक्षणाकडे — जे यंदा अनुसूचित महिला प्रवर्गासाठी राखीव ठेवण्यात आले आहे.
शिर्डी हे केवळ साईबाबांचे तीर्थस्थान नाही तर हे एक सामाजिक संतुलनाचे प्रतिक आहे. जाती-पातीच्या भिंतींवर मात करून श्रद्धा आणि सबुरीवर उभं राहिलेलं हे गाव. पण यंदाच्या निवडणुकीत आरक्षणामुळे समीकरणं बदलली आहेत — आणि प्रत्येक राजकीय घराणं, प्रत्येक पक्ष, प्रत्येक मतदार समूह आपापला उमेदवार पुढे आणण्याचा प्रयत्न करत आहे.
🔹 संविधानाचा आत्मा आणि समाजाच्या तळागाळातील प्रतिनिधित्व
भारताच्या घटनेने, विशेषतः भारतरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी दिलेल्या सामाजिक न्यायाच्या विचारधारेने, समाजातील प्रत्येक घटकाला समान संधी दिली आहे. अनुसूचित जाती-जमाती, महिला, तळागाळातील समाजघटक यांना राजकीय सक्षमीकरण मिळावं म्हणूनच हे आरक्षण दिलं गेलं आहे.
मात्र, शिर्डीसारख्या धार्मिक आणि जागतिक दर्जाच्या नगरीत उमेदवाराचा विचार करताना केवळ आरक्षणाचा विचार पुरेसा नाही — तर तो उमेदवार शिर्डीचा भूगोल, इतिहास, समस्या, आणि विकासाची दिशा जाणणारा असावा हीच लोकांची मागणी आहे.
🔹 “महायुती” म्हणजे केवळ पक्षांचं युतीकरण नाही, तर विचारांचं एकत्रीकरण
आज शिर्डीमध्ये महायुती आणि महाविकास आघाडी या दोन मोठ्या राजकीय आघाड्या मैदानात उतरल्या आहेत. मात्र प्रश्न असा आहे — महायुतीचा राजकीय धर्म काय आहे?
महायुती म्हणजे केवळ सत्ता मिळवणं नव्हे, तर सर्व घटकांना समान न्याय देणं, गावाच्या अस्मितेचा आदर राखणं, विकासाचा समान दृष्टीकोन ठेवणं आणि शिर्डीचा सांस्कृतिक आत्मा जपणं.
हेच जर महायुतीचं मूलभूत ध्येय असेल, तर त्या धर्माशी प्रामाणिक राहणारा उमेदवारच खरा महायुतीचा चेहरा ठरतो.
🔹 शिर्डीत कोण आहे खरा “अस्मिता जपणारा” उमेदवार?
शिर्डीत सध्या अनेक इच्छुक महायुतीकडून नगराध्यक्ष पदासाठी दावा करत आहेत. पण लोक विचारतात —
“उमेदवार कोण आहे जो खरोखर शिर्डीच्या मातीतला आहे?
ज्याला बाबांचं योगदान, गावचा इतिहास, भाविकांच्या भावना, युवकांच्या आकांक्षा,
आणि नागरी समस्यांची खरी जाण आहे?”
हा प्रश्न प्रत्येक मतदाराच्या मनात आहे. कारण शिर्डीच्या अस्मितेचा अर्थ केवळ राजकारण नाही, तर साईभक्ती, पारदर्शकता, आणि सेवाभाव या तीन गोष्टींचं संगम आहे.
🔹 एका पत्रकाराचा विचार – “राजकारण माझा पिंड नाही”
याच पार्श्वभूमीवर एक साधा पण सचोटीचा पत्रकार जेव्हा या निवडणुकीच्या रिंगणात उतरतो, तेव्हा समाजाला एक नवा दृष्टिकोन मिळतो.
त्याचा संदेश थेट आहे —
“मी जर महायुतीकडून इच्छुक उमेदवार आहे, तरीही मी माझ्या सहकारी उमेदवारांवर अन्याय करू शकत नाही.
माझ्यासाठी प्रचार करणे म्हणजे महायुतीवर अन्याय करणे.
विखे पाटील कुटुंब, महायुतीचे पदाधिकारी आणि शिर्डी ग्रामस्थ जो निर्णय घेतील, तोच माझ्यासाठी अंतिम असेल.”
ही भूमिका म्हणजे सत्तेची नव्हे, तर संयम आणि सन्मानाची भूमिका आहे.
त्याचं वाक्य मनाला भिडतं —
“मला बाबांच्या आणि ग्रामस्थांच्या सानिध्यात शेवटचा श्वास घ्यायचा आहे. कारण राजकारण माझा पिंड नाही, मी तुमचाच एक आज्ञाधारक पत्रकार आहे.”
🔹 निष्कर्ष — शिर्डीला हवा आहे अभ्यासू, प्रामाणिक आणि निःस्वार्थ उमेदवार
शिर्डीतील मतदार आज सुशिक्षित आहेत. त्यांना झेंडे आणि प्रचाराची उधळण नकोय; त्यांना हवा आहे अभ्यासू, विनम्र आणि शिर्डीच्या अस्मितेचा विचार करणारा उमेदवार.
महायुती असो वा महाविकास आघाडी —
ज्याच्याकडे शिर्डीचा व्हिजन आहे, विकासाचा आराखडा आहे आणि बाबांच्या विचारांची आचरणात उतरवण्याची क्षमता आहे, तोच खरा शिर्डीचा अस्मिता जपणारा उमेदवार ठरेल.
🔸 “साईंचं नाव घेऊन सुरू झालेलं प्रत्येक काम जर पारदर्शकता, प्रामाणिकपणा आणि सेवाभावानं केलं, तर त्यातच शिर्डीचा खरा विकास आहे.” 🙏
