राहाता :
राहाता येथील श्री वीरभद्र महाराज यात्रेत ‘गळी’ लागण्याच्या पवित्र प्रक्रियेला आता वादाचे गालबोट लागले असून, व्यवस्थापनातील कथित गैरप्रकारांमुळे भाविकांचा संताप टोकाला पोहोचला आहे. देवदर्शनासाठी आणि नवसपूर्तीसाठी राज्यभरातून हजारो भाविक येत असताना, काही प्रभावशाली व्यक्ती, गावपुढारी आणि तथाकथित व्हीआयपी मंडळी संपूर्ण व्यवस्थेवरच हुकूमत गाजवत असल्याचा गंभीर आरोप समोर आला आहे.
तासन्तास रांगेत उभे राहून नंबर मिळवणाऱ्या सामान्य भाविकांना डावलून, “ओळख” आणि “संपर्क” यांच्या जोरावर काही जण थेट पुढे जात असल्याचे उघडपणे बोलले जात आहे. गळी लागण्यासारख्या श्रद्धेच्या विधीलाही ‘व्हीआयपी पास’ची छाया पडल्याने संतप्त भाविकांनी याला सरळ “श्रद्धेची थट्टा” असे संबोधले आहे.
⚠️ पावती पुस्तकांचा काळाबाजार?
गळी लागण्यासाठी आवश्यक असलेल्या पावती पुस्तकांमध्येच मोठा ‘खेळ’ सुरू असल्याची चर्चा आहे. जवळचा नंबर असलेली १-२ पावती पुस्तके मुद्दाम बाजूला काढून ठेवली जातात आणि ती देणगीदार, ट्रस्टी किंवा प्रभावशाली लोकांसाठी राखीव ठेवली जातात, असा आरोप आहे.
मात्र, प्रत्यक्षात ही पावती पुस्तके कोणाला दिली जातात, यावर मोठे प्रश्नचिन्ह असून, “देणगीदारांच्या नावाखाली इतरांचाच फायदा करून दिला जातो का?” असा संशयही व्यक्त केला जात आहे.
😡 भाविकांचा संताप – “ही यात्रा की खासगी दरबार?”
“आम्ही रात्रभर रांगेत उभे राहायचे आणि काही लोक सरळ आत जाऊन गळी लावून मोकळे व्हायचे, हा कोणता न्याय?” असा संतप्त सवाल भाविक विचारत आहेत.
अनेक स्वयंघोषित पुढारी आणि स्थानिक प्रभावशाली मंडळी यात्रेच्या व्यवस्थापनात विनाकारण हस्तक्षेप करून ‘चमकोगिरी’ करत असल्याचा आरोपही केला जात आहे. देवाच्या नावाखाली चालणाऱ्या या प्रकारांमुळे भाविकांच्या भावना दुखावल्या जात आहेत.
⏱️ रात्रभर रांग, तरीही नंबर नाही!
गळी प्रक्रिया रात्री ९ वाजता सुरू होऊन दुसऱ्या दिवशी सकाळी ९ वाजेपर्यंत सुरू असते. या १२ तासांच्या कालावधीत हजारो भाविक रांगेत उभे राहून आपल्या नंबरची वाट पाहतात. अनेक जण कुटुंबासह, लहान मुलांसह रांगेत थांबतात.
परंतु, इतक्या हालअपेष्टा सहन करूनही काहींना नंबर मिळत नाही, तर दुसरीकडे ‘ओळखीच्या’ लोकांना काही मिनिटांत गळी लावण्याची संधी मिळते, ही वस्तुस्थिती संताप वाढवणारी आहे.
⚖️ “देवाच्या दारात सर्व समान” – मग इथे अपवाद का?
भाविकांनी स्पष्ट भूमिका घेतली आहे की, देवस्थानाच्या ठिकाणी कुणालाही विशेष वागणूक मिळू नये.
तो व्यक्ती देणगीदार असो, ट्रस्टी असो किंवा कोणाचाही नातेवाईक – देवाच्या दारात तो फक्त “भाविक” म्हणूनच उभा राहायला हवा.
“वीरभद्र महाराजांच्या दारात जर दुजाभाव होत असेल, तर ही परंपरेला लागलेली काळी किनार आहे,” अशी तीव्र प्रतिक्रिया व्यक्त होत आहे.
📢 कारवाईची मागणी – अन्यथा आंदोलन अटळ
यात्रा उत्सव समितीने या सर्व प्रकारांची सखोल चौकशी करून पारदर्शक, डिजिटल आणि नंबरनिहाय व्यवस्था तात्काळ लागू करावी, अशी जोरदार मागणी होत आहे.
जर ही परिस्थिती सुधारली नाही, तर आगामी काळात भाविक रस्त्यावर उतरून आंदोलन करतील, असा इशारा देण्यात आला आहे.
👉 श्रद्धा, भक्ती आणि परंपरेचा सोहळा असलेल्या यात्रेत जर ‘ओळख’ आणि ‘पैसा’च चालत असेल, तर ही केवळ गैरव्यवस्था नसून श्रद्धेवरचाच घाला असल्याची भावना आता उफाळून येत आहे!
राहाता येथील श्री वीरभद्र महाराज यात्रेत सुरू असलेल्या ‘गळी’ प्रक्रियेत काही स्वयंघोषित पुढाऱ्यांचा हस्तक्षेप आता उघड उघड चर्चेचा विषय ठरत आहे. स्वतःला देवस्थानाशी संबंधित मोठे व्यक्तिमत्त्व समजून, आपल्या नातेवाईकांना, हितचिंतकांना आणि जवळच्या लोकांना रांगेतून थेट पुढे करून गळी लावून देण्याचे प्रकार सर्रास होत असल्याचे भाविक सांगत आहेत.
तासन्तास रांगेत उभे राहणाऱ्या सामान्य भक्तांच्या डोळ्यांसमोरच काही जणांना “विशेष वागणूक” देण्यात येते, आणि हे सर्व पाहून भाविकांमध्ये प्रचंड नाराजी पसरत आहे. “आपल्या ओळखीच्या लोकांना मदत करून आपण मोठेपणा दाखवतोय” असा आव आणणाऱ्या या पुढाऱ्यांची मानसिकता भक्तांना खटकत आहे.
भाविकांचा थेट सवाल आहे — देवाच्या दारात अन्याय करून, इतरांच्या हक्कावर डल्ला मारून केलेली ही ‘सेवा’ खरंच देवाला मान्य होईल का?
वीरभद्र महाराजांच्या नावाखाली चालणाऱ्या या प्रकारांमुळे श्रद्धेचा अपमान होत असून, “ही भक्ती नसून दिखावा आणि स्वार्थीपणाचं प्रदर्शन आहे,” अशी संतप्त प्रतिक्रिया उमटत आहे.
⚖️ भेदभावाचा अधिकार दिला कुणी?
देवाप्रती असलेली श्रद्धा ही नितळ, निष्पाप आणि समानतेवर आधारलेली असते. देव कधीही कोणामध्ये भेदभाव करत नाही — मग देवाच्या नावाने चालणाऱ्या या व्यवस्थेत काही गावपुढाऱ्यांना भेदभाव करण्याचा अधिकार कोणी दिला? असा जाहीर सवाल आता सुज्ञ भाविकांकडून उपस्थित केला जात आहे.
गळी प्रक्रियेसाठी ठरलेले नियम, पावती आणि नंबर व्यवस्था असताना, त्यामध्ये हस्तक्षेप करून काही लोक संपूर्ण यंत्रणाच आपल्या मर्जीनुसार वाकवत असल्याचे दिसत आहे. यामुळे प्रामाणिकपणे रांगेत उभे राहणाऱ्या भाविकांच्या भावनांचा अवमान होत आहे.
“देवाच्या दारात सर्व समान” हा मूलभूत नियम पायदळी तुडवून, ओळख, दबाव आणि स्थानिक राजकारण यांच्या जोरावर चालणारा हा भेदभाव भाविकांना अजिबात मान्य नाही.
“ही परंपरा नाही, हा सरळ सरळ अन्याय आहे,” असा संतप्त सूर आता अधिक तीव्र होत असून, यावर तात्काळ अंकुश न लावल्यास भाविकांचा रोष मोठ्या आंदोलनात परिवर्तित होण्याची चिन्हे दिसत आहेत.
